|
Nu ik wat groter ben en beter kan praten en nadenken probeer ik nogal eens uitdrukkingen te combineren. Ik (en mijn omgeving ook) vind dat best wel knap. Ik snap dan ook niet dat ik er soms om uitgelachen word. "We lachen je niet uit" zegen ze dan, maar je bent erg grappig.... Nou, ik vind dat soms helemaal niet grappig. Maar leuk ben ik wel, toch?
Hier een paar uitspraken van begin 2009:
- Stel je niet zo uit, mama!
- Ha, ik heb je gegekt oma (na een leugentje te hebben verteld)
- Pfff, dat scheelt me niks (kan me niets schelen)
- Scheer dat je wegkomt
- Dat doe ik heel perfectisch (bij het plamuren van oma's wc-muur)
- Opa, doe niet zo ongetreuzeld (als opa ongeduldig wordt nadat ik nogal lang doe over het maken van zijn (nep-)eten)
- Ik schrok me dood op het nippertje
En deze zijn van de laatste helft van 2009:
- Dit ijsje is noordpoolkoud
- Mijn vel splintert (het jeukt)
- Ik ben steentjesrijk
- Nu moet je ho-en (stoppen met schommelen)
- Ik moet even uitkoelen (in de zomer)
- Hij is in de ontpopping (de rups)
- Ik kan het niet meer, ik ben slapjes geworden (doorspoelen van de wc)
- Mijn hoofd is te klein om dat allemaal te onthouden
- Ik vind baby's niet zo leuk, behalve dat ze niet naar school hoeven
- Ik ben nog niet afgelezen (uitgelezen)
- Na het door haar voorgelezen boekje: en wat vonden jullie daarover?
- Sanne: ik heb een vet zere plek in mijn mond - serieuze Esmee: dat is vet vervelend
|
