Home -> Dagboeken 2008 -> Vakantie april 2008
Vakantie april 2008 PDF Afdrukken E-mail
Vrijdag 25 april
 
Jippie, ik ga weer op vakantie met opa en oma! Naar Duitsland dit keer en speciaal daarvoor heb ik nu zelfs mijn eigen paspoort, stoer he? We gaan naar Bad Bentheim waar rotsen en ravijnen zijn zodat ik ook eens echte bergjes te zien krijg. Onderweg vermaak ik me met een spelletje, maar al snel val ik in slaap en wordt pas wakker als we er al bijna zijn.
We zijn vroeg dus we gaan eerst Bad Bentheim in om bij de VVV foldertjes te halen over alles wat we hier in de buurt kunnen doen. Het is best lekker weer, eindelijk! Maar als ik het grote kasteel zie wil ik er eigenlijk direct wel in, want een echte prinses hoort toch in een kasteel! Maar opa en oma beloven dat we dat morgen gaan doen. Het is trouwens wel grappig dat de weggetjes hier allemaal naar boven of beneden lopen, ik vind dat wel leuk, die bergen.
We hebben een heel leuk huisje tegen een berg aan en een grote tuin. Omdat het zonnetje schijnt kan ik mooi nog een uurtje buiten spelen in het zand. Ik ga me hier vast prima vermaken.
Na een uitgebreide maaltijd (oma zegt dat je honger krijgt van de buitenlucht) en een beetje tv kijken op de bank installeer ik al mijn beesten en poppen op mijn bed en leest opa nog een heleboel verhaaltjes voor.  Het duurt even voordat ik slaap en val oma nog een tijdje lastig, maar daarna slaap ik als een roos.
Zaterdag 26 april
Ik maak opa en oma pas om 10 voor 8 wakker, we hebben allemaal heel lang geslapen. Maar dat mag in de vakantie. Vandaag gaan we naar het kasteel, maar we doen het rustig aan en eerst speel ik nog wat buiten ook al is het niet zo warm als we zouden willen.
Opa en oma zullen op hun website wel meer vertellen over het kasteel van Bad Bentheim maar ik vind het fantastisch. Eerst al het weggetje naar de poort en de rotsen in de poort zelf. Overal kan ik klimmen en wat nog belangrijker is, mijn fantasie gaat aan het werk.
Ik verbeeld me dat er prinsessen in gevaar zijn en er is ook een heks die ons achterna zit. Oma vindt dat niet zo leuk als we over de hoge muren lopen want af en toe ren ik hard weg voor de heks. Er zijn allemaal kleine kamertjes en ik stel me zo voor dat de arme prinses daar geweest moet zijn.
Als we over alle muren hebben gewandeld gaan we weer naar beneden en kan ik de heks, de prinses en de ridders even vergeten door met het grind te spelen. Maar daarna gaan we de kamers van het kasteel bekijken en dan ga ik weer helemaal op in mijn fantasie.
Een draakje bewaakt de trap omhoog en boven zijn de slaapkamer van de prinses en ook mooie schilderijen met prinsessen erop. Ik mag ook zomaar op een bankje zitten waar ooit een echte prinses zat.

Maar het mooiste zijn wel de kleine gevangeniscellen. Ik weet zeker dat de prinses hier gevangen heeft gezeten met maar een heel klein raampje met tralies ervoor. En dan vind ik een schat! Een oorbel die ze vast heeft verloren toen de prins haar kwam redden. Nog dagen erna heb ik het erover dat ze die vast vergeten is in de haast om te vluchten. En nu is die oorbel van mij!

Al met al zijn we een paar uur in het kasteel geweest en ik vond het heel interessant! Als het opa en oma's bedoeling was om mijn interesse te kweken dan is dat wel gelukt. Maar het is vooral mijn eigen fantasie waardoor ik het zo boeiend vind!

Daarna wandelen we nog wat door Bad Bentheim en gaan we weer terug naar ons vakantiehuisje. Daar maken we onze eigen zandbak waar ik me ook prima vermaak, zeker nu de zon ook is gaan schijnen en het helemaal niet koud is.
Maar dan wil ik nog wel eens klimmen en voor we het weten maken we een flinke wandeling op de berg achter ons huisje. Al snel komen we steile heuvels en ravijnen tegen en dan houd ik opa of oma's hand vast. En op een breder stuk ga ik even languit op de grond liggen om even uit te puffen van al dat geklim.
Op een hele hoge klif houdt opa mij vast en maakt oma een foto vanuit de verte. Best wel eng, zo'n ravijn is heeeel erg diep! Daar moet je echt niet invallen! Ik vind het een hele spannende wandeling. Zijn we al verdwaald, opa? Ohoh, hoe komen we nu weer terug...?
Maar gelukkig vinden we de weg terug naar ons huisje waar ik weer helemaal schoon word onder de douche. En daarna kunnen we nog even lekker buiten zitten in de zon. En na alweer een heleboel verhaaltjes en napraten over wat we allemaal gedaan hebben vandaag val ik in een diep slaap.
Zondag 27 april
Het is heerlijk weer als ik opa en oma wakker maak rond half 9. Er zitten hele goede verduisteringsluiken in het huisje en daarom slaap ik vast zo lang. We zetten een tafel en stoeltjes in de zon waar we lekker ontbijten: eerst een fles melk en dan een bord met poffertjes, heerlijk! Het is echt lekker warm dus besluiten we met ons allen dat we naar een dierentuin gaan, Tierpark Nordhorn.
In het dierenpark van Nordhorn is het heel leuk, vooral ook omdat het zulk mooi weer is. Het is niet zo groot en er zijn maar weinig 'wilde' dieren, maar ik vermaak me er prima.
En een van de leukste dingen is natuurlijk het voeren van de geitjes en schapen. Ik moet wel even zeuren voordat opa een zakje met voer bij de kassa ophaalt, maar dat heeft hij er wel voor over.
Wat we allemaal heel raar vonden waren de struisvogels die hun eigen poep opaten! We snapten daar helemaal niets van, dat is toch niet lekker!? Maar ze deden het steeds weer, vlak voor onze neus. En het voeren van de zeehonden was ook heel interessant. En grappige apen, en lama's waar je vlakbij kon komen en nog veel meer. Al met al hebben we hier 5 uur rondgelopen en weer bij ons huisje was ik niet te moe om nog in het zand te spelen. Wat een heerlijke dag is het geweest, maar toen ik op bed ging was ik toch wel heel erg moe.
Maandag 28 april

Vandaag begint de dag erg somber en speel ik eerst een hele tijd binnen nadat ik opa en oma pas om 9 uur wakker maak. Daarna rijden we wat rond, staan een tijdlang in de file en bezoeken Ibbenburen, een plaatsje niet al te ver weg. Maar het regent steeds harder en het is helemaal niet leuk om zo rond te wandelen. We kopen nog wel wat lekkere dingen en wat kleren voor mij, maar daarna gaan we snel weer terug naar ons huisje.

Pas als ik moet gaan slapen komt de zon eindelijk achter de wolken vandaan. Maar ik heb wel heel veel boekjes gelezen, mijn prinsessenjurk aangehad en op de computer naar Niels Holgerson gekeken. Al met al toch ook wel een leuke dag; ik heb me tenminste niet verveeld.

Wel moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik deze vakantie vaker ruzie heb met opa en oma dan ooit tevoren. Dat komt vast niet alleen omdat ze me zo verwend hebben, maar vooral omdat ik zelf ook veel beter weet wat ik wil en dat schijnt niet altijd te kunnen. Daar heb ik het best nog wel moeilijk mee, af en toe... en dan komt er soms ruzie van, maar gelukkig maken we het altijd ook snel weer goed.
Dinsdag 29 april
De dag begint alweer somber maar ik ben dat niet, want vandaag gaan we naar het zwembad. Maar eerst speel ik nog een hele tijd in ons vakantiehuisje, ik verveel me niet zo snel, hoewel ik het wel leuk vind als oma of oma met me meedoen.
Er is een zwembad vlakbij maar als we er zijn blijkt het een kuuroord te zijn zonder een gewoon zwembad voor kinderen zoals ik. Dus rijden we naar Losser in Nederland waar we in de VVV vragen waar een leuk zwembad is. Uiteindelijk komen we in Denekamp uit dat best heel leuk is.
Er is een badje met water van 33 graden waar ik heerlijk kan spelen en een dieper bad waar ik zelf kan drijven met mijn armbandjes. Er is een stroom die je laat meedrijven en ik doe net alsof ik al heel goed kan zwemmen. En dat kan ik toch ook, want oma en opa hoeven me bijna nooit vast te houden!
Ik wilde nog wel langer in het zwembad blijven, maar oma was er een beetje flauw van, na zoveel uur. Maar we moeten ook nog naar huis, eten maken, uitrusten, verhaaltjes voorlezen en naar bed. Het lijkt dus alsof we alleen maar naar het zwembad zijn geweest, maar geloof me, we hebben het heel erg druk gehad! En ik moest ook nog buiten spelen, want toen we eenmaal in het zwembad waren begon de zon te schijnen en het was nog steeds lekker weer toen we thuiskwamen.
Woensdag 30 april
Ook vandaag word ik weer laat wakker, zo tegen 9 uur, maar dit keer maken we iets meer haast dan anders. Want we gaan alweer naar een dierentuin, een grote dit keer. De dierentuin van Munster waar ook een dolfinarium is.
Ik ben uw chauffeur vandaag... ik zie er dan wel niet zo gemotiveerd uit, maar dat krijg je als je altijd mensen moet rondrijden... opa en oma moeten wel om me lachen en ik vind het best stoer dat ik even achter het stuur zit.
Het is een uurtje rijden naar Munster maar er is onderweg genoeg te zien en ik ben heel benieuwd naar alle dieren. Het zou vandaag heel erg slecht weer worden hadden ze voorspeld met misschien maar 11 graden, maar het wordt steeds lekkerder en als we er zijn nemen we niet eens een jas mee naar binnen.
We zien ontzettend veel dieren, te veel om hier op te noemen, maar nog veel leuker is dat er overal speeltuintjes zijn waar ik kan spelen en daar blijf ik graag hangen. Ook is er een vogelkooi met grote ara's (papegaaien) waar we doorheen kunnen wandelen. Best leuk totdat die grote vogels om ons heen beginnen te vliegen; best eng met hun grote vleugels.
In een ander gedeelte krijgen we een bekertje met drinken mee en komen de vogeltjes op onze hand zitten om te drinken uit het bakje. Dat is wel spannend, maar helemaal niet eng. We moeten heel stil blijven staan en zachtjes praten, anders schrikken de vogels van ons.
Een van de leukste dingen is wel de show met dolfijnen en een zeeleeuw. Een half uur lang zit ik geboeid, lachend en klappend te kijken welke kunstjes ze allemaal uitvoeren.
Maar daarna wordt het echt tijd voor wat eten en drinken en een ijsje natuurlijk. En dan de speeltuin in waar ik bijna niet weg te slaan ben. Maar we moeten ook nog heel veel bekijken dus na een uurtje gaan we toch weer verder.
Een hele tijd blijven we bij de leeuwen. Eerst lopen ze buiten, een rusteloze papaleeuw die heen en weer loopt en een mamaleeuw met 4 baby's die best al wel groot zijn. En als ze naar binnen verdwijnen doen wij dat ook. Ze staan maar een meter bij ons weg en wachten op hun eten. Papa leeuw wil maar niet binnen komen en mama leeuw wordt heel erg ongeduldig en kwaad als ze nog geen eten krijgt en ze staat maar een meter bij ons vandaan! Als ze eenmaal allemaal binnen zijn krijgen ze konijnen te eten. En dat is niet zielig hoor, want de konijntjes waren toch al dood. Ik vind het reuze boeiend.
We komen ook nog langs de pinguins en eerst wil er niet eentje naar mij toekomen. Niemand vindt mij de liefste, zeg ik verdrietig... Maar dan komen er een paar naar het raampje en kan ik tegen ze praten terwijl ze nieuwsgierig naar mij kijken.

Het is al 6 uur als we eindelijk uit de dierentuin wegrijden en dan hebben we nog niet eens alles gezien. Ik ben ook nog een hele tijd in de speeltuin gebleven nadat opa en oma al weg wilden en van mij mochten ze gerust gaan. Dat deden ze ook en pas 10 minuten later kwam ik naar ze toe. "Oh, daar ben je, gekkerd", roep ik als ik ze weer zie. Vroeger durfde ik niemand uit het oog te verliezen, maar nu vermaak ik me ook prima alleen.

Onderweg naar huis doe ik mijn veiligheidsriemen af en opa wordt daar boos om. Als ik 's avonds in bed lig krijgen we om iets anders ruzie en opa legt me uit dat hij alleen maar boos wordt als hij iets belangrijks heeft gezegd. "Maar wat ik zeg is ook belangrijk", zeg ik en opa geeft me gelukkig gelijk en hij en oma moeten dan ook wel lachen. Gewiekst, noemen ze mij. Ik weet niet wat het betekent, maar wel dat ik dus ook gelijk heb. Anderen zeggen altijd al wat ik wel en niet mag doen, maar ik heb ook nog iets te zeggen, toch? En soms mag ik iets wat ik wil gewoon niet omdat het die ander beter uitkomt, helemaal niet omdat het zo belangrijk of gevaarlijk is! Was ik maar groot, net als mama of oma, dan bepaal ik zelf wat wel en niet mag!

Donderdag 1 mei
Ik word pas om half 10 wakker en daarom zijn we pas laat op pad. Eerst rijden we naar Nederland op zoek naar lekker brood, want oma en ik vinden het Duitse brood toch niet zo lekker. Maar alle winkels in Nederland zijn gesloten en we snappen er niets van... Pas na de vakantie hebben we door dat het hemelvaartsdag is en alles dan gesloten is. Maar al dat omrijden en zoeken kost ons een extra uur voordat we weer terug gaan naar Duitsland, op weg naar het bergstadje Tecklenburg. Niet dat ik veel mee krijg van die bergen, want onderweg val ik in slaap en ik word pas wakker als we er zijn.

Tecklenburg is een leuk stadje met grappige straatjes en huizen. We gaan eerst op zoek naar een terrasje waar we wat kunnen eten en drinken. Een soepje en een pizza, heerlijk!

Ik praat heel wat af en ik snap niet waarom opa en oma zeggen dat ik wat zachter moet praten. Ik heb er geen last van, dus waarom zouden anderen dat wel hebben?

Daarna gaan we weer tegen de berg op wandelen en we komen hoger dan de huizen! Af en toe ga ik even op de grond liggen om aan de bloemetjes te ruiken.
Ook hier is een kasteel, maar we kunnen er niet zo veel van zien en het is lang niet zo groot als dat andere kasteel in Bad Bentheim. Maar er staan wel heel veel bloemen langs de weg en ik neem heel wat paardenbloemen mee naar beneden.
Onder een poort ga ik even op de grond liggen en speel dat ik dood ben. Opa en oma snappen niet dat ik niet mee wil totdat ik ze duidelijk maak dat ik natuurlijk eerst een kus van de prins moet hebben voordat ik weer wakker word. Maar ik vind het wel leuk dat al die mensen die langs me heen lopen zo vrolijk zijn en om me moeten lachen! 
Daarna gaan we souveniertjes kopen, voor mama en ook voor mezelf. Na lang zoeken kies ik een setje met allemaal sieraden: een halsketting, oorbellen en een ring die helemaal voor een prinses gemaakt zijn. Maar dan wil ik ze wel meteen om hebben en straks thuis ook mijn prinsessenjurk erbij aan trekken.
En hier ben ik dan, in mijn prinsessenjurk en met mijn nieuwe sieraden. Zeg zelf, ben ik een echte prinses of niet!?
Het is best laat als ik eindelijk slaap, want we moesten ook nog dingen opruimen omdat we morgen weer weggaan. "Oma, ik wil nog wel langer blijven", zeg ik, maar we kunnen jammer genoeg niet langer blijven ook al zou ik dat graag willen.
Vrijdag 2 mei

In het stadje Bad Bentheim is een middeleeuws feest aan de gang en daar zouden we vandaag heen voordat we naar huis terug gaan. Maar nu blijkt dat vandaag het feest pas vanavond begint. Ik ben best wel teleurgesteld want ik mocht in mijn prinsessenjurk en met mijn sieraden daarheen, maar nu kan dat dus niet. Maar gelukkig hebben oma en opa een ander leuk idee bedacht.

We ruimen eerst het huisje op en ik help opa met het inpakken van de auto en oma met het schoonmaken van het huisje.

Jammer dat we alweer weg moeten, ik vond het hier hartstikke leuk! Een leuk huisje waar ik me helemaal thuis voelde, een leuke tuin waarin ik kon spelen en allemaal leuke dingen om te zien en te doen in de buurt. Misschien komen we hier nog eens terug.
Maar we gaan nu naar Emsflower bij Emsburen waar een kwekerij is met heel veel bloemen, een tropische tuin en een cactustuin. En daar vermaak ik me prima.
 
Natuurlijk moet ik ook aan alle bloemen ruiken, maar ik mag ze natuurlijk niet plukken. Deze bloemen horen hier. Net als allerlei groenten zoals tomaten en paprika's.
Omdat we alle tijd hebben kan ik lekker spelen in de speeltuin en we eten nog wat. En daarna kopen we nog een leuke plant voor mama en eentje voor mijzelf. Die moet ik in mijn nieuwe huis heel goed verzorgen en veel water geven, dan komen er hele mooie paarse bloemen aan.

En dan is de vakantie echt bijna afgelopen: we moeten nog anderhalf uur naar huis rijden en we hebben de grootste lol met ons drieen. Maar dan vind ik het ook heel fijn om mama weer te zien en de kadootjes aan haar te geven. En er mogen 2 diertjes vannacht bij mij blijven logeren die anders altijd bij opa en oma zijn.

De vakantie is voorbij, maar ik leef in het hier en nu en vind het heerlijk om in mijn nieuwe huis te zijn. Doeg opa en oma, kus en knuffel, volgende week zie ik jullie wel weer!