 |
Ik begin de maand met een onstoken duim die maar niet beter
wil worden, ik moet er zelfs mee naar de dokter, maar daarom kan ik natuurlijk
nog wel kleien. ik heb zelfs een plastic mesje (heel gevaarlijk, een mes,
daar ben ik heel voorzichtig mee!) om stukjes van de klei af te zagen. |
 |
Opa en oma hebben heel veel mooie steentjes, mineralen noemen
ze die. En ik heb al een heleboel namen ervan geleerd, sommige zijn heel
erg moeilijk. Tijgeroog kan ik nu wel herkennen, en jaspis ken ik ook,
maar chrysopraas is wel een heel moeilijk woord om uit te spreken. Maar
ik probeer het wel. |
| Soms moeten de steentjes eens gewassen worden, een heel
leuk karweitje en dan mag ik ze allemaal poetsen. Wist je dat steentjes
soms gaan glimmen als je ze met een beetje spuug nat maakt? Dat vind ik
heel leuk om te doen. |
 |
Ik eet de laatste tijd wat minder maar oma heeft daar een
hele goede oplossing voor: poffertjes als ontbijt. Daar lust ik wel pap
van!
En 's avonds hang ik lekker bij haar op de bank om nog een tekenfilm te
bekijken. |
 |
| Dat ik zo weinig eet komt misschien ook wel van nieuwe kiesjes
die langzaam doorkomen, want ik ben ook weer begonnen op dingen te kauwen,
zoals mijn doekjes, of speelgoed. Maar ook al schijnt iedereen met een
zaklamp in mijn mond, het is niet echt goed te zien. |
 |
In mijn spel krijg ik steeds meer fantasie en begin ik ook
te praten voor de poppetjes. Soms hebben ze een eigen mening en krijg
ik bijna ruzie met ze want dan willen ze gewoon niet wat ik wil. Zo speel
ik het echte leven na, want soms wil ik ook niet doen wat mama of papa
zegt. |
 |
 |
Vandaag heb ik ook niet zo'n zin om te eten, dus mogen mijn
diertjes meedoen. Ik heb ze allemaal om het bord heen gezet zodat ze gemakkelijk
een hapje kunnen nemen. Lief he van mij! |
 |
Oma, anders... "anders", dat zeg ik als ik iets
anders wil eten. Maar eigenlijk weet ik helemaal niet wat ik wil eten.
Ik sta maar in de kast te kijken en te kijken en vind niks. Tot oma me
een stuk komkommer geeft, dat is lekker, daar heb ik wel zin in! |
 |
| Dit is mijn verstopplekje, maar wat doen die snoeren daar?
Gelukkig is het een kindveilig stopkontakt maar ik ben natuurlijk wel
nieuwsgierig. Ze kunnen die kabels er toch beter weghalen, want ik wil
alles uitproberen, zo weet ik al alles van lichtknopjes. |
 |
 |
Tante Jenny komt nog even langs en ik lees haar een boekje
voor. Ik kan de lettertjes nog niet lezen, maar gelukkig snap ik de plaatjes
heel goed en heb ik een heleboel fantasie. En als ik er flauw van ben
mag iemand anders mij voorlezen. Gelukkig kan ik steeds beter duidelijk
maken wat ik wil. |
| Mijn langste zin van deze maand is: Esmee vindt deze rode
bieten heel erg niet lekker. Nou, dat is toch wel duidelijk, dacht ik
zo. En als je dat niet vindt dan zeg ik heel verontwaardigd: "nou
zeg..." (van wie zou ik dat geleerd hebben?) |
| Mijn duimpje is aan het einde van de maand nog steeds niet
helemaal beter, maar samen met opa heb ik wel een hele mooie tekening
gemaakt van mijn hand en zijn hand. En toen heeft opa lettertjes gemaakt
met onze namen erop. Ze zeggen dat als ik straks net zo goed leer schrijven
en tekenen als ik nu praat dat ik dan vast een grote kunstenaar word! |
 |
