December is altijd een drukke maand heb ik al wel door: sinterklaas komt langs en daarna heeft iedereen het ineens druk, moet de kerstboom versierd worden, maar ik krijg wel heel lekker te eten en vooral heel veel kadootjes! Maar veel foto's zijn er niet gemaakt dus ik laat hier maar een paar zien.

December 2007 (klik hier voor november 2007)
Ik heb heel erg naar sinterklaas uitgekeken, en af en toe mag ik een schoentje zetten. De volgende ochtend is de wortel er dan uit verdwenen (voor het paard, dat vindt hij lekker) en heb ik een kadootje.
Maar als Sinterklaas langskomt bonst hij alleen maar op de deur en komt helemaal niet binnen. Wel liggen er allemaal zakken met kado's en heel veel zijn voor mij. Jammer genoeg zijn de batterijen van de camera leeg dus hebben we maar 1 foto.
Bij ieder kadootje zeg ik: dank je wel sinterklaas, dat heb ik gekreegt omdat ik zo lief bent!
Ik krijg zelfs een fiets en dat vindt tante Jenny heel leuk, ze is er gewoon trots op, ik snap alleen niet waarom, die is toch van Sinterklaas?
In de dierenwinkel waar ik altijd kom na het voeren van de eendjes mocht ik ook een schoentje zetten en Sinterklaas heeft heel lief ook gedacht aan Gizmo en Misty, onze poezen. Anders hadden die helemaal niets gehad!
Ook al heb ik genoeg speelgoed om mee te spelen, er moet natuurlijk ook gewerkt worden en er is niets leuker dan klussen! Opa en oma hebben nog heel wat gaatjes in de muren en die mag ik dichtstoppen met modder. Nou ja, ik weet nu dat het alabastine heet en dat mag ik zelf maken. En kijk eens, ik sta zomaar op een hele hoge trap om de muur weer goed te maken.
En deze kerstboom heb ik samen met oma versierd. Nu mag ik er even bij poseren, maar ik kan het niet laten: even in mijn neus peuteren. Ik ben mama's prinsesje, maar als opa mij vertelt dat prinsesjes niet in hun neus peuteren, zeg ik: nou, maar ik ben nu even geen prinsesje meer!
Ok oma, dat je 1 foto van mij wilt nemen met die gekke bril op vind ik goed, maar nu is het genoeg. Maak er nu maar eentje van mijn rug!
En alweer ben ik aan het neuspeuteren. Ik heb het vast nog niet eerder verteld, maar dat doe ik heel graag. Ik vind het ook lekker om op te eten en ik snap niet dat iedereen dat zo vies vindt. Moet ik het anders maar op het kussen smeren? Als ik in een zakdoek snuit wordt die vies, dat is toch ook vast niet de bedoeling?
Tijdens het tandenpoetsen kijk ik in de spiegel en zie dat er wel een heel groot gat tussen mijn bovenste 2 tanden in het midden zit en ik vraag waarom dat zo is. Opa zegt dat die wel weer dichter bij elkaar komen en dan vertelt hij dat er straks ook nog weer nieuwe tanden gaan groeien achter deze. Oh, zeg ik: "Dat had ik altijd al gedacht, dat ik nieuwe tandjes zou krijgen, dat had ik altijd al gedacht!" en ik blijf het een paar keer bedachtzaam herhalen.
Op school hebben we kerstfeest en we maken allemaal lekkere dingen die we later mogen opeten als de papa's en mama's er ook zijn.
Ik zie heel veel lekkers, maar ik ga het liefst voor iets dat ik ken en dat is in dit geval de cake: daar eet ik hele plakken van op, m'n taartje laat ik staan.
Als we buiten komen heeft het gesneeuwd, alles is wit! Het is wel koud, maar ook erg leuk om in te spelen.
Tegen de buitenwereld doe ik nog steeds verlegen, maar in een veilige omgeving word ik steeds brutaler. Met mama heb ik af en toe ook ruzie, maar tja, zij is ook degene die mij moet opvoeden. Op een bepaald moment zegt ze iets tegen me als ik op de bank zit en ik doe net alsof ik het niet hoor. Ze zegt nog eens: "Hoor je wat ik zeg"? En dan zeg ik heel stoicijns: "Ik ben doof!" Ik weet niet eens wat het woord betekent, maar iedereen moest heel hard lachen!
En ook al ben ik mijn grenzen aan het uitproberen (daar ben ik peuter voor, toch?), ik ben stapelgek op mama, op papa, mijn opa's en oma's en iedereen die ik wat beter ken. Ik wens jullie dan ook allemaal een gelukkig nieuwjaar zoals iedereen dat om deze tijd zegt.
Tot volgend jaar!