Deze maand snap ik nog meer van de wereld; ik ga voor het eerst naar school, word zomaar aan mijn lot overgelaten maar vind het eigenlijk ook wel fijn om alleen op ontdekkingstocht uit te gaan. Ook leer ik nog veel meer woorden en kan steeds beter zeggen wat ik bedoel. En na die natte maand augustus kan ik deze maand bijna iedere dag weer buitenspelen, dat is wel het allerleukst!

september 2006 (klik hier voor augustus)
Deze maand ga ik voor het eerst naar school. Ik vind het helemaal niet leuk in het begin, voor het eerst ben ik met allemaal mensen waarvan ik er niet één ken. Maar al gauw ontdek ik dat ik hier allemaal vriendjes en vriendinnetjes heb en de juffen zijn heel lief. Maar een schok is het wel en soms moet ik huilen!
Er zijn dan helemaal geen mensen bij die ik ken en ook al is het wel leuk, toch ben ik blij als ik weer vertrouwde gezichten zie, zoals Simbah, de kat van tante Jenny. Simbah is heel lief maar ik moet wel voorzichtig zijn en dat doe ik ook als ik hem optil.
Maar ik ga toch veel liever naar de Sprookjeshof in Zuidlaren dan naar school. Vooral nu het nog zulk lekker weer is. We gaan er deze maand zelfs twee keer heen en iedere keer vind ik het leuker.
Ik kan er net zolang spelen als ik wil en vooral de glijbaan vind ik erg leuk, ik krijg er geen genoeg van. Ik wil best wel een ijsje, maar ik heb er nu nog even geen tijd voor, oma.
Ook de draaimolen is leuk, maar dan ben ik wel de baas als er andere kinderen in de buurt zijn, natuurlijk. Ik bepaal wel even wie waar mag zitten en of ze er wel op mogen.
Dan weer gauw naar de glijbaan, ik ren af en aan door de tunnels en kom snel weer naar beneden. Af en toe val ik maar dat is helemaal niet erg in het zand.
En dan er snel weer omheen rennen om naar boven te klimmen en nog een keer naar beneden te glijden, soms op mijn rug en soms op mijn buik, maar dat is nog een beetje eng.
Maar gewoon in het zand spelen is ook best leuk. Ik kan hier uren zoet zijn en opa en oma ook. Ze moeten steeds lachen, dus ze hebben het vast ook wel naar hun zin.
Er is ook een kinderboerderij en de geitjes daar durven uit mijn hand te eten. Er zijn ook hertjes en ganzen, eenden en kippen, maar de geitjes zijn het liefst, die kan ik tenminste aaien.
Na de kinderboerderij heb ik dan eindelijk tijd voor een ijsje, maar niet voor lang, want nu wil ik de liedjes in het sprookjesbos horen, sommige kan ik al een beetje meezingen, zoals Berend Botje, 3 kleine kleutertjes en de beren die een boterham smeren.
En dan moeten we eerst voor die rare spiegels langs, waar ik mezelf ineens dubbel zie of met een heel raar hoofd. Ik moet er wel om lachen en ik snap best waarom opa en oma het lachspiegels noemen.
Er zijn hele leuke sprookjes in het bos te zien; de eerste keer vond ik het wat eng, maar ik vind het steeds leuker en interessanter. En soms vind ik het maar niks zoals die man in het bos die een hele lange nek krijgt.
En kabouters zijn er natuurlijk ook, er is een kabouterhuisje waar je zelf voor het raampje kunt gaan staan. Dan moeten opa en oma ook meespelen.
En dan, aan het einde van de middag, gaan we wat lekkers eten: patat en appelmoes en een frikandel, daar ben ik dol op. Oma zegt dat ik de meneer maar moet roepen en dat doe ik ook: Meneer, patatjes halen!!
Na zo'n middag ben ik best wel moe en in de auto zing ik dan liedjes en speel met oma om nog een beetje wakker te blijven. Wat zal ik vannacht weer lekker slapen!
Het blijft de hele maand heel mooi weer dus ik kan lekker vaak naar buiten. Bij papa in de tuin heb ik mijn eigen zitje en opa Henk en oma Frouk komen hier ook wel eens langs.
Ik ben dol op ijsjes en die krijg ik ook regelmatig. Wel vaak gezonde ijsjes, hoor, en ik poets ook veel mijn tanden. Eigenlijk vind ik ijsjes, patat en frikandel veel lekkerder dan warm eten of brood de laatste tijd, maar ik mag niet teveel snoepen van mama en papa.
Ik voer bij papa ook mijn eerste echte telefoongesprek. Papa is in de keuken en hoort de telefoon niet dus ik neem maar op en heb dan ineens opa aan de lijn. Ik vertel wat ik allemaal aan het doen ben en na een paar minuten vraagt opa of ik de telefoon naar papa wil brengen. Dat doe ik en dan zegt papa dat hij helemaal niet door had dat ik aan het bellen was, maar dacht dat ik gewoon in mezelf aan het praten was (want ik kwebbel heel wat af...). Nou zeg, ik was echt aan het bellen.
Praten, puzzelen, lezen en tekenen, ik ben er druk mee bezig. De puzzels worden wat te gemakkelijk maar gelukkig zijn er nog heel veel woorden te leren. En voor boekjes heb ik even wat minder tijd, maar tekenen vind ik steeds leuker.
En in bad gaan blijft een feest. Iedere woensdag ga ik eerst eendjes voeren bij de vijver, dan diertjes kijken in de dierenwinkel, even naar mama toe in de winkel waar ze werkt en dan mag ik bij oma in bad. Dan spetter ik lekker alles nat, oma ook.
Groningen is best leuk om te wonen, maar die toren, de Martinitoren moet weg. Ik heb het al een paar keer op de fiets gezegd als ik hem zag en nu we op de Grote Markt zitten vind ik dat nog steeds: die toren is veel te groot: "Martinitoren moet weg!"
En die troep uit mijn neus moet ook weg, daarom ben ik steeds vaker aan het neuspeuteren (tenslotte ben ik al een peuter!). Ik zie anderen het ook doen dus ik snap niet waarom ik dat niet zou mogen!
De volgende maand zal ik wat meer vertellen over mijn school, want daar ga ik 2x per week heen en daar zitten nog veel meer kinderen. Vroeger noemde ik alle kinderen meisjes, nu noem ik ze kindmeisjes. Zo, en nu gauw naar bed, tot de volgende maand!